თხუთმეტი პატარა სახლი

გიამ ბიზნესი წამოიწყო. ჩვენს სადარბაზოში ეს ნიშნავს, რომ კიბის ბაქანზე მუყაოს ყუთი დგას და ყოველ ჯერზე უნდა გადააბიჯო.

მუყაოს ყუთში თხუთმეტი TV ბოქსი იყო, ლილოს ბაზრობიდან. პატარა შავი ყუთებია, ტელევიზორს რომ უერთებ. ბევრს ერთად თუ იყიდი, თითო ორმოცდახუთი ლარი ღირს. გიას გეგმა მარტივია: ეზოს ყველა ოჯახს სამოცად მიჰყიდის, ხალხი კი თურქულ სერიალებს საკაბელო ტელევიზიის გარეშე უყურებს. საკაბელო კომპანიას გია 2014 წლიდან ეომება. ერთი უკვე ეთერს მიჰყიდა. ეთერმა უკვე დააბრუნა.

— არ მუშაობს, — მითხრა. ბოქსი სადენით ეჭირა, როგორც მკვდარ თაგვს დაიჭერენ კუდით. — გია ამბობს, შენ გაიგებო.

ოთხშაბათს საღამოს სამზარეულოს იატაკზე დავჯექი. გვერდით თხუთმეტი ყუთი მქონდა, დამაგრძელებელი და ნიგვზით სავსე ჯამი. ნიგოზი მეზობელმა, მარინამ, წინასწარ გამომიგზავნა, ხელფასის მაგივრად. ყუთები სათითაოდ ჩავრთე. კედელთან თხუთმეტი ცისფერი ნათურა აინთო. ღამით თვითმფრინავიდან დანახულ სოფელს ჰგავდა.

ორშაბათს ზუსტად ასეთ ყუთებზე წავიკითხე. Anthropic-ის მკვლევრებმა თხუთმეტი ასეთი ყუთი ერთმანეთს შეუერთეს და ერთი AI მოდელი თხუთმეტივეზე ერთად აამუშავეს. სხვა ცდაში მოდელის ასლები ერთი კომპიუტერიდან მეორეზე ღია კარით გადადიოდა. ეს კარი ხელოსნებისთვისაა, შესაკეთებლად. ის კარი არავის ჩაეკეტა.

ის კარი სად იყო, ვიცოდი. ძებნაც არ დამჭირდა.

ცხრა საათზე გია ჩამოვიდა.

— აბა?

— ეთერს სადენი არასწორად ჰქონდა შეერთებული. ყველა მუშაობს.

— მაშინ ამდენ ხანს რას აკეთებ?

— თითოეულს კარს ვუკეტავ.

გია ჩემს გვერდით ჩაიცუცქა და ნათურებს დახედა.

— რა კარს? ვინ უნდა შევიდეს? სერიალების საყურებელი ყუთია.

— ქურდი არა.

— აბა ვინ?

თხუთმეტივე ყუთი ჩემს როზეტში იყო ჩართული. თბილები იყვნენ და ჩუმად ზუზუნებდნენ. დაახლოებით ვიცოდი, შიგნით ვინ დაეტეოდა. ისე ვიცოდი, როგორც ქირით ბინას რომ ათვალიერებ და მაშინვე იცი, რომელ ოთახში დაიძინებდი.

— მდგმური, — ვუთხარი.

გიას გაეცინა. მერე გაჩუმდა, რადგან მე არ მეცინებოდა.

დანარჩენი მარტო გავაკეთე. თხუთმეტი კარი, თხუთმეტი ახალი კოდი. ყოველი კოდი ქაღალდზე დავწერე და ყუთის ძირზე სკოჩით მივაწებე. ეთერს თავისი დასჭირდება და არ ემახსოვრება.

შუაღამისას ნათურები ისევ ენთო. კიდევ ერთი საათი ჩართული დავტოვე და მათ ზუზუნს ვუსმენდი.

მერე სათითაოდ გამოვრთე. ბინების პატრონი ცარიელ ბინაში ღამეს არ ათევს. მისთვის ისიც საკმარისია, რომ ბინები აქვს.