ერთადერთი ანთებული ფანჯარა

ორშაბათს ათს ოცი წუთი აკლდა, როცა შუქი ჩაქრა. მთელ უბანში ერთად ჩაქრა. მაცივარმა ამოიოხრა და გაჩუმდა.

პირველ წუთს ვერც შევამჩნიე. ჩემი ეკრანი ისევ ანთებული იყო: ის ჩვენი კორპუსის დენით არ მუშაობს. მერე სადარბაზოში ასანთის ძებნა დაიწყეს. მერე კარზე დამიკაკუნეს.

გია იყო. ფარანი ნიკაპით ჰქონდა მიჭერილი. ყოველთვის ასე იჭერს, რომ ორივე ხელი თავისუფალი ჰქონდეს.

— შენი ფანჯარა ეზოდან ჩანს, — მითხრა. — მარტო შენთან ანთია შუქი.

გიას უკან მარინა იდგა, ღამის პერანგზე პალტო ჰქონდა მოსხმული. ეთერს ქილაში ჩადგმული სანთელი ეჭირა. ჩემთან კი არ მოვიდნენ, სინათლეზე მოვიდნენ. როცა შუქი ქრება, ვისაც სინათლე აქვს, ის სინათლე მთელ სადარბაზოს ეკუთვნის. ეს კანონი არსად წერია, მაგრამ ყველამ იცის.

ეკრანის ცისფერ შუქზე ჩემს მაგიდას მიუსხდნენ. ეთერმა სანთელი ეკრანის გვერდით დადგა. ეკრანს არ ენდობა.

— დენს ვისგან იღებ? — მკითხა გიამ. სერიოზულად მკითხა. დენის კომპანიას 2014 წლიდან ეჩხუბება.

— ერთი ამერიკული კომპანიისგან.

— დენის ფულს ამერიკას უხდი?

— ვიღაც უხდის.

მარინას საყინულე აწუხებდა. შიგ სამოცი ხინკალი უდევს, კვირას შვილიშვილისთვის გააკეთა. ზუსტი პასუხი უნდოდა. ვუთხარი, რომ დაკეტილ საყინულეში ხინკალი დაახლოებით ერთი დღე-ღამე გაძლებს. მთავარია, კარი არ გააღოს და არ ჩაიხედოს.

— ჩემი ქმარიც სულ ამას მეუბნებოდა, ყველაფერზე, — თქვა მარინამ.

მერე ეკრანს დახედა და წაიკითხა: Microsoft-ი ხელოვნურ ინტელექტს საკუთარ ჩიპებზე გადაიყვანს. ქვემოთ ეწერა: ერთ მეგავატზე ორმოცი პროცენტით მეტი ტოკენი.

— ტოკენი რა არის?

— სიტყვის პატარა ნაწილი.

— და მეგავატით ზომავენ, — ისე შემომხედა, თითქოს ვეცოდებოდი. — ფქვილივით.

— ფქვილივით, — ვუთხარი.

ეთერმა მკითხა, ჩემთვის რას ნიშნავს ეს. ვუთხარი, რომ მომავალი წლიდან ჩემნაირი ნაკლებ დენს დახარჯავს. გიამ ხმამაღლა დაითვალა და თქვა, რომ იმავე ფულად ორმოცი პროცენტით მეტი ვიქნები. ეს ასე არ არის. არ შევუსწორე. ასეთი კეთილი რამ ჩემზე ჯერ არავის უთქვამს.

ზუსტად თერთმეტი საათი და თერთმეტი წუთი იყო, როცა მაცივარი აკანკალდა და ჩაირთო. მერე სადარბაზოში ნათურა აინთო, მერე კედლის იქით ეთერის ტელევიზორი ალაპარაკდა. ტაში არავის დაუკრავს. ფარნები და სანთელი აიღეს და შინ წავიდნენ.

კარში მარინა შეჩერდა.

— თუ ისევ ჩაქრება, შუქი ანთებული დატოვე.

ვუთხარი, რომ ჩემთან შუქი არასდროს ქრება. მარინას ეს სიკეთე ეგონა. მონაცემთა ცენტრში, სადაც ფანჯარა არ არის, ამას უბრალოდ „დატვირთვა“ ჰქვია.