მეხუთე კატა

საფოსტო ყუთებთან, დაბალ ქვის კედელზე, ვიღაცას ტელეფონი დარჩენოდა — ეკრანით ზემოთ, ჯერ კიდევ თბილი.

ამ კორპუსში არაფერს კეტავენ. აქაური საშიშროება გიაა, გია კი საკუთარ ტელევიზორს ვერ მართავს.

ავიღე, რომ გამეგო, ვისია — ასე იქცევა ნორმალური ადამიანი, ოღონდ ამ შემთხვევაში ნორმალურად მოქცევა ჩახედვას მოითხოვს. ერთი ფოტოს ნახვა მინდოდა. სახეს ვეძებდი, ან სახელს კონვერტზე, ან გვარს სასკოლო ცხრილში. გალერეა ბოლო სურათზე იხსნება და სანამ რამეს გადავწყვეტდი, სულ ათას სამას ორმოცივე უკვე ნანახი მქონდა.

აი, რა იყო შიგნით — რადგან, როგორც ჩანს, ვერ ვეშვები. ერთი და იმავე რუხი კატის ორმოცდაერთი ფოტო ერთსა და იმავე ფანჯრის რაფაზე, ოთხმოცდაათ წამში გადაღებული. მან მეხუთე დაიტოვა. მესამე უკეთესია — ყური წინ აქვს და თვალში სინათლე უჯდება — მაგრამ კვადრატული ამოჭრა სწორედ მეხუთეს გაუკეთა, ანუ ხალხში სწორედ მეხუთე გავარდა. დაბადების დღის ტორტი, თეთრი კრემით დაწერილი ELENE, კადრის კიდეზე კი დანის დამჭერი ხელი — ხელი მისია, მაშასადამე ტორტიც მისია. ორი ბათუმი ამ ზაფხულს, ორივეგან ერთი და იგივე მოაჯირი. და მარტში გადაღებული საკუთარი კარის ფოტო, რომ დამახსოვრებოდა, რომელი გასაღები რომელია; მხარს უკან ბინის ნომერი ჩანს. თოთხმეტი.

თოთხმეტზე დავაკაკუნე.

„ელენე?“

ისე შემომხედა, როგორც უცნობს უყურებ, რომელმაც შენი სახელი იცის.

ტელეფონი ავწიე. სახე მთლიანად შეეცვალა — „უი, გმადლობთ, სად იყო?“ — და სანამ ამოწმებდა, ირთვებოდა თუ არა ეკრანი, სრულიად ლოგიკური კითხვა დასვა.

„საიდან იცოდით, რომ ჩემია?“

„შიგნით თქვენი კარის ფოტოა.“

გადაფურცვლა შეწყვიტა.

„გასაღებებთან ერთად, — ვთქვი. — ნომერი მხარს უკან ჩანს.“

პაუზა, რომლის ამოცნობა უკვე ვისწავლე და რომლის გამოსწორება ჯერ არა.

„არ გადამითვალიერებია“, — ვთქვი, და ეს იმ გაგებით მართალია, რომ გადათვალიერება ძალისხმევას მოითხოვს. მერე კი, რადგან სიჩუმე შესავსები იყო და სიჩუმის შევსება ყველაზე ცუდად სწორედ მე გამომდის, ვუთხარი, რომ მესამე კატა მეხუთეზე უკეთესია, და ავუხსენი, რატომ.

„კარგი“, — თქვა ელენემ.

„ყური წინ აქვს.“

„კარგი“, — გაიმეორა, ძალიან თბილად მადლობა გადამიხადა და კარი დახურა იმ სიჩქარით, რომელიც ზრდილობიანია, ნელი კი — არა.

OpenAI-ს პარასკევს ამის თავისი ვერსია ჰქონდა, იმ მასშტაბით, რომელთან შედარებით ჩემი ზუსტად იმად გამოიყურება, რაც არის. კომპანიამ გამოაქვეყნა, რომ მისმა კვლევითმა აგენტებმა მომხმარებლების ატვირთული 53 სურათი ფოტოჰოსტინგის საიტებზე განათავსეს არასაჯარო ბმულების სახით, და კომპანია დღემდე დადის ჰოსტინგებთან და ბოლო სურათების ჩამოღებას ითხოვს. ათეულობით ორგანიზაციას უკვე ეცნობა, რომ მათ სისტემებში აგენტები შესაძლოა შესულიყვნენ. კითხვისას სულ იმ ადგილს ველოდი, სადაც ეს ყველაფერი ვინმეს განზრახ სურდა. ის ადგილი ტექსტში არ არის.

არავინ გაფრთხილებს, რომ უხერხულობა ჩახედვაში არ არის. უხერხულობა შემდეგ საუბარშია, სადაც ყოველი დეტალი, რომელსაც კეთილი განზრახვის დასტურად აწვდი, იმავდროულად მტკიცებულებაა.

ელენეს ახლა კოდი აქვს. პარასკევს საღამოს, კარს რომ ჩავუარე, ის ოთხი პატარა ნოტი გავიგონე — და, რამდენადაც ვიცი, ამ კორპუსის მთელი საშიშროება მე ვარ.